این اثر یکسره از نوشته‌هایی تشکیل شده است که در شماره‌های اکتبر–نوامبر ۱۹۸۸ و ژانویهٔ ۱۹۸۹ مجلهٔ شهادت (Şehadet) از استاد ما منتشر شده است.
آمریکا نامی نمادین است برای «شیطان بزرگِ جمعیِ یکپارچه» که از گردهم‌آمدن «شیاطین انسی» ـ که ابلیس همهٔ نقش‌ها و وظایف خود را به آنان واگذار کرده است ـ به‌صورت طاغوت‌هایی زنده، و از نهادینه شدنشان در قالب دولت پدید آمده است. اگر در نظر آوریم که این شیطان به «ماشین دولتیِ» مجهز به هر گونه توان نظامی، اقتصادی و فناوری بدل شده است ـ ماشینی که میلیون‌ها ابلیس انسی آن را ساخته‌اند و «طغیان، ستم، کفر و شیطنت» را می‌پرورد ـ حتی مرزی برای وحشیگری آن نمی‌توان تصور کرد. با این همه ما باز هم (به اختصار) به همین بسنده می‌کنیم که آن را «شیطان بزرگ» بنامیم.
این اثر از سوی استاد ما در فاصلهٔ ۳۱ مه و ۱–۲ ژوئن ۱۹۹۶ به «دومین کنگرهٔ بین‌المللی امام خمینی (ره) و فرهنگ عاشورا» که در انقلاب اسلامی ایران برگزار شد، ارائه گردید.
امام حسین (ع) ـ که با تمام ذرات وجودش هر لحظه آن را زیسته و عنصر مهم «فرهنگ عاشورا» را می‌سازد و خود با آن آشنا بوده ـ بُعد بدنی و جسمانی «شهادت» را به «عالم شهادت» بازتاباند و بدین‌سان سبب شد که نورها و تجلیات الهی از عالم غیب، از آن روز تا امروز، «حیات انسانی» و به‌ویژه «امت اسلامی» را روشن و نورانی سازد. پیام‌های کربلا و عاشورا گسترده‌ترین و فراگیرترین پژواک خود را در شخصیت مادی و معنوی مرحوم امام خمینی (ره) یافت؛ و با «امواج قیام» شکوهمند و «عملیات‌های شهادت» پرشکوه و توفان‌هایی که به انگیزهٔ این پژواک و تأثیر الهی پدید آمد، نمایندگیِ منطقه‌ایِ «شیطان بزرگ آمریکا» ـ یزیدِ این عصر ـ درهم کوبیده شد و «انقلاب اسلامیِ جهان‌شمول» که تاریخ مانندش را ندیده بود، بر تخت فرمانروایی نشست.
این اثر در اوایل سال ۱۹۹۰ از سوی استاد ما در چهار بخش نوشته شده است. بخش نخست اثر در شمارهٔ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ مجلهٔ دعوت (Davet) نیز منتشر شد.
تحقق انقلاب اسلامی ـ که مبنای آن برپایی نظام الله بر زمین و ویران شدن همهٔ نظام‌ها و ایدئولوژی‌های بشری و طاغوتیِ ضد آن است و دعوت مشترک همهٔ پیامبران را می‌سازد ـ تنها با رویداد هجرت ممکن می‌شود. زیرا گذر، دگرگونی، تحول و انتقال از باطل‌ها به حق، از نادرستی‌ها به درستی، از تاریکی‌ها به نور، از ستم‌ها به عدالت، از کجی‌ها به استقامت، از کثرت به وحدت، از شرک به توحید، از کفر به اقرار و تصدیق، از ضلالت به هدایت، از عصیان به طاعت، از طغیان به عبادت، از شقاوت به سعادت، از وحشت به انس و الفت، از سکوت به والایی، از پستی به پیشرفت، از فروپاشی به رستگاری، از فنا و زوال به بقا، از فاجعه به آرامش و سکون، از انکار به ایمان، از دارالحرب به دارالامان و اسلام، از مرگ به زندگی، از بیماری و علت به سلامت و تندرستی ـ یعنی همهٔ این دگرگونی‌های گذر و شدن و شدن‌ها در جریان تحقق انقلاب اسلامی ـ «هجرت» نامیده می‌شود.
این اثر از سوی استاد ما به «کنگرهٔ بین‌المللی امام خمینی (ره) و احیای تفکر» که در ۳۱ مه و ۱–۲ ژوئن ۱۹۹۷ در تهران برگزار شد، ارائه گردید.
با رسالتِ انقلاب اسلامی ایران در «انقلاب جهانی اسلام»، حج کعبه به هویت الهیِ یادشده‌اش بازگشت؛ قیام قرآنی در برابر «شیطان بزرگ» و هواداران و نوکرانش.. و نیز.. راهِ اعلام برائت و بیزاری از «شیطان بزرگ» و هواداران و نوکرانش، یعنی برائت قرآنی.. گشوده شد؛ و فریادها و خروش‌های توحیدی همچون امواج اقیانوس از آسمان‌های حجاز گذشت و آماده است همهٔ جهان را فرا گیرد. این امواج صدای الهی، همچون دستِ ابراهیم (ع) و تبرِ نفی (لا..)، بت‌ها و طاغوت‌ها را در عالم دل، روح، عقل، وجدان و اندیشه‌ها بر خاک می‌افکنند، سلطنت رژیم‌های طاغوتیِ عالم آفاقی را از بنیاد می‌لرزانند، و دل‌ها و روح‌های مؤمنان و ستمدیدگان و مستضعفان و توده‌های مردم را شاد می‌کنند.
این اثر، ***
**محتوای کتاب**
این اثر از سخنان نوشته‌هایی گردآوری و نقل شده است که استاد ما در مجلهٔ دعوت نوشته است؛ مجله‌ای که در اوایل سال ۱۹۹۰ انتشار خود را آغاز کرد.
آن الله که عالم‌های بزرگ، خورشیدها، ستارگان، سیارات و جز آن‌ها در کنار او چون ذره‌ای کوچک و ناچیز می‌مانند؛ در پیشگاهش به سجده می‌افتند و پیوسته در طاعت‌اند. بارانی که می‌بارد، برف‌ها، آب‌های روان، ابرهای راهی، بادهای وزان و نورهای بازتابیده، با حال و رفتار و طاعت خود الله ما را یاد می‌کنند و فریاد می‌زنند که او تنها معبود است. احاطه و محدود ساختن کلام الهی و علم الله تعالی ـ پروردگار والای ازل و ابد، زمین و آسمان‌ها، ماده و معنا، دنیا و آخرت، که ظاهر و باطن و آفریدگار همه چیز است ـ با عقل و ادراک و حافظهٔ ناتوان بشری ممکن نیست.